New Apostolic Reformation: wie horen er mogelijk bij deze beweging?

Bij een gewone kerk kun je meestal redelijk eenvoudig zien wie erbij hoort. Er is een kerkgenootschap, een bestuur, een ledenadministratie, een website met gemeenten en vaak ook een duidelijke geloofsbelijdenis.

Bij de New Apostolic Reformation — meestal afgekort tot NAR — ligt dat heel anders.

De NAR is geen kerkgenootschap. Er is geen officieel hoofdkantoor, geen ledenlijst en geen formulier waarmee iemand “lid” wordt van de New Apostolic Reformation. Onderzoekers en journalisten spreken daarom meestal over een netwerk van leiders, kerken, profeten, apostelen, conferenties, gebedsbewegingen, mediaorganisaties en politieke bondgenoten.

Religion Dispatches noemt de NAR een religieus-politieke beweging die zichtbaar aanwezig is, maar door haar losse structuur moeilijk scherp is af te bakenen.

Dat maakt de vraag “wie hoort erbij?” ingewikkeld. Toch zijn er namen die steeds terugkomen. Niet omdat er een officiële NAR-ledenlijst bestaat, maar omdat zij door onderzoekers, journalisten of eigen netwerken worden verbonden aan apostolisch leiderschap, het Seven Mountain Mandate, geestelijke strijd, politieke profetieën of dominionistisch denken.

Eerst: dit is geen beschuldigingslijst

Wie iemand “NAR” noemt, moet voorzichtig zijn. Sommige leiders gebruiken die term zelf. Anderen vermijden of ontkennen hem juist. Ook kunnen kerken of sprekers ideeën uit de NAR overnemen zonder zichzelf als onderdeel van de NAR te presenteren.

Daarom is het beter om drie categorieën te gebruiken:

Publiek genoemde NAR-leiders
Mensen die door onderzoekers en gespecialiseerde media expliciet worden genoemd als leiders, apostelen of profeten binnen de NAR-wereld.
Sterk verbonden kerken, organisaties en media
Kerken, conferenties, gebedsnetwerken, muziekscènes of mediaplatforms waar NAR-denken zichtbaar aanwezig is.
Politieke bondgenoten of beïnvloede figuren
Politici of activisten die niet per se NAR-leider zijn, maar wel steun krijgen uit NAR-netwerken of gebruikmaken van vergelijkbare taal over christelijke macht, geestelijke strijd of “het terugnemen” van de samenleving.

Dat onderscheid is belangrijk. Anders wordt het te makkelijk om iedereen met charismatische, evangelische of conservatief-christelijke opvattingen op één hoop te gooien. Dat zou onjuist zijn.

De grondlegger: C. Peter Wagner

De naam die het vaakst wordt genoemd bij het ontstaan van de New Apostolic Reformation is C. Peter Wagner. Hij was missioloog, auteur en hoogleraar aan Fuller Theological Seminary. Wagner gebruikte de term New Apostolic Reformation voor een nieuwe vorm van kerkelijk leiderschap waarin hedendaagse apostelen en profeten opnieuw een centrale rol zouden krijgen.

Ook de International Coalition of Apostolic Leaders verwijst in haar eigen geschiedenis naar Wagner. Volgens de organisatie werd de oorspronkelijke International Coalition of Apostles rond 2000 gevormd, waarna Wagner in 2001 de rol van presiding apostle op zich nam.

Daarmee is Wagner niet zomaar een commentator op deze stroming. Hij was een van de belangrijkste organisatoren en denkers achter het apostolische netwerkdenken dat later met de NAR werd verbonden.

Veelgenoemde namen binnen de NAR-wereld

In 2026 publiceerden Frederick Clarkson en André Gagné bij Religion Dispatches een overzicht van 24 invloedrijke Amerikaanse NAR-leiders. Zij benadrukken dat het geen volledige lijst is, maar noemen wel een reeks personen die volgens hen behoren tot de belangrijkste apostolische leiders en netwerken in de Verenigde Staten.

Een aantal namen springt eruit.

Lance Wallnau

Lance Wallnau is waarschijnlijk een van de bekendste publieke gezichten van het NAR-denken. Hij wordt sterk verbonden met het Seven Mountain Mandate: het idee dat christenen invloed of heerschappij moeten krijgen over zeven maatschappelijke domeinen, zoals overheid, onderwijs, media, gezin, religie, bedrijfsleven en cultuur.

Religion Dispatches noemt Wallnau een belangrijk gezicht van de NAR en beschrijft zijn rol in de Courage Tour, een religieus-politieke campagne gericht op Amerikaanse swing states. Wallnau zou daarbij spreken over “de strijd om de berg van de overheid”.

Ook The Wall Street Journal beschreef Wallnau als een prominente figuur binnen de NAR en koppelde hem aan oproepen tot spiritual warfare om Donald Trump politiek te steunen.

Dutch Sheets

Dutch Sheets is een andere veelgenoemde naam. Hij is verbonden aan gebedsbewegingen, profetische oproepen en het symbool van de Appeal to Heaven-vlag.

Religion Dispatches noemt hem een vroege betrokkene bij de International Coalition of Apostles en de Apostolic Council of Prophetic Elders. Ook wijst het artikel op zijn dagelijkse Give Him 15-platform en zijn rol in het populariseren van de Appeal to Heaven-vlag binnen NAR-kringen.

Die vlag is inmiddels politiek beladen geraakt, mede doordat varianten ervan zichtbaar waren rond de gebeurtenissen van 6 januari 2021.

Ché Ahn

Ché Ahn is oprichter van Harvest Rock Church en Harvest International Ministry. Religion Dispatches noemt hem een vroege deelnemer aan de International Coalition of Apostles en chancellor van Wagner University, dat voortbouwt op de nalatenschap van C. Peter Wagner.

Ahn is vooral relevant omdat hij niet alleen religieus leider is, maar ook politiek actief werd. Volgens Religion Dispatches stelde hij zich kandidaat voor gouverneur van Californië in 2026, al werd hij door de Californische Secretary of State van het stembiljet gehaald wegens ontbrekende stukken.

Paula White-Cain

Paula White-Cain is een bijzonder geval, omdat zij religieuze invloed combineert met directe toegang tot de hoogste politieke macht in de Verenigde Staten.

De officiële website van het Witte Huis meldde op 7 februari 2025 dat Paula White-Cain terugkeerde als Special Government Employee en Senior Advisor van het nieuw opgerichte White House Faith Office. Daarbij werd vermeld dat zij oprichter en president is van Paula White Ministries en de National Faith Advisory Board. Zie: White House – President Trump Announces Appointments to the White House Faith Office.

Religion Dispatches noemt haar als een van de NAR-leiders en beschrijft haar als longtime spiritual advisor van Donald Trump. Hetzelfde artikel stelt dat zij het Seven Mountain Mandate heeft gepromoot en als “apostolic overseer” verbonden bleef aan haar kerkelijke organisatie.

Dat betekent niet dat Donald Trump zelf “NAR” is. Het betekent wel dat personen uit deze religieus-politieke wereld een directe rol hebben gekregen rond zijn politieke beweging en bestuur.

Bill Johnson en Bethel Church

Bill Johnson, senior leader van Bethel Church in Redding, Californië, wordt vaak genoemd in verband met NAR-denken, vooral door zijn rol in het verspreiden van ideeën over wonderen, profetie, apostolisch leiderschap en maatschappelijke invloed.

Religion News Service schrijft dat Bill Johnson, samen met onder anderen Johnny Enlow, het oorspronkelijke Seven Mountains-denken heeft helpen omvormen tot een agressievere, politiekere en spiritueel militante benadering.

The Guardian beschreef Bethel Church als een zeer invloedrijke megakerk in Redding en citeerde religiewetenschappers die Bethel nauw verbonden zien met de NAR. In datzelfde artikel wordt ook genoemd dat Johnson medeauteur is van Invading Babylon: The 7 Mountain Mandate, een boek over christelijke invloed in zeven maatschappelijke domeinen.

Hier is voorzichtigheid nodig: niet ieder kerklid van Bethel is automatisch NAR-aanhanger. De kritiek richt zich vooral op leiderschap, theologie, netwerkvorming en maatschappelijke invloed.

Cindy Jacobs

Cindy Jacobs wordt door Religion Dispatches genoemd als medeoprichter van Generals International, oprichter van de Apostolic Council of Prophetic Elders en organisator van profetische bijeenkomsten. Het artikel vermeldt ook dat zij sprak op de Mall tijdens de gebeurtenissen rond 6 januari 2021.

Jacobs past in het profiel van de profetische kant van de NAR: leiders die niet alleen prediken, maar ook menen geestelijke inzichten of profetieën te ontvangen over landen, verkiezingen, leiders en politieke ontwikkelingen.

Rick Joyner

Rick Joyner, verbonden aan MorningStar Ministries en The Oak Initiative, wordt eveneens vaak genoemd. Religion Dispatches schrijft dat Joyner in 2021 christenen opriep zich voor te bereiden op een “civil war” met kwade krachten die volgens hem de verkiezing van 2020 van Donald Trump zouden hebben gestolen.

Dat soort taal is precies waarom critici de NAR niet alleen als theologisch fenomeen zien, maar als een beweging die politieke conflicten kan omzetten in apocalyptisch vijanddenken.

Guillermo Maldonado

Guillermo Maldonado is oprichter van El Rey Jesús in Miami. Religion Dispatches noemt hem als leider binnen deze wereld en vermeldt dat hij het Trump-evenement Evangelicals for Trump in 2020 hostte in zijn megakerk. Ook wordt hij genoemd als leider van het Supernatural Global Network.

Zijn voorbeeld laat zien dat de NAR niet uitsluitend wit-Amerikaans is. De beweging is internationaal, meertalig en multi-etnisch. Dat maakt haar invloed breder dan het klassieke beeld van de Amerikaanse Religious Right.

Jenny Donnelly

Jenny Donnelly wordt door Religion Dispatches genoemd als iemand die in 2023 door Ché Ahn als apostel werd aangesteld. Zij is oprichter van The Collective Church en Her Voice Movement. Volgens datzelfde artikel organiseerde Her Voice Movement in 2024 steun voor Donald Trump en was Donnelly medeoprichter van A Million Women, samen met profetische leider Lou Engle.

Dit is relevant omdat de NAR niet alleen via kerken werkt, maar ook via mobilisatiebewegingen, vrouwenbewegingen, gebedsnetwerken en trainingsprogramma’s.

Lou Engle en Mario Murillo

Lou Engle en Mario Murillo worden vaak genoemd in dezelfde bredere apostolisch-profetische omgeving. Religion Dispatches vermeldt dat Murillo meedeed aan de Courage Tour en dat Lou Engle samen met Jenny Donnelly betrokken was bij A Million Women.

Ook hier geldt: het gaat niet om een formeel lidmaatschap, maar om zichtbare deelname aan netwerken, campagnes en taalgebruik die sterk overeenkomen met NAR-denken.

Jim Garlow, Chuck Pierce en Stephen Strang

Andere namen die regelmatig terugkomen zijn Jim Garlow, Chuck Pierce en Stephen Strang.

Jim Garlow wordt door Religion Dispatches genoemd als leider van Well Versed, een organisatie die politici en bestuurders wil onderwijzen in “biblical principles of governance”.

Chuck Pierce wordt genoemd als leider van Glory of Zion International en Kingdom Harvest Alliance, met een directe erfenis van C. Peter Wagner.

Stephen Strang is relevant vanwege Charisma Media, een belangrijk mediaplatform binnen de charismatische wereld. Religion Dispatches noemt Charisma Media een uitgever van apostolische boeken en het vlaggenschip van de charismatische beweging.

Organisaties en netwerken om op te letten

Wie naar de NAR kijkt, moet dus niet alleen naar personen kijken. De invloed loopt ook via organisaties.

Belangrijke namen die in bronnen terugkomen zijn onder meer:

International Coalition of Apostolic Leaders / ICAL;
Harvest International Ministry;
Generals International;
Reformation Prayer Network;
Heartland Apostolic Prayer Network;
Bethel Church / Bethel Leaders Network;
Charisma Media;
Courage Tour;
Her Voice Movement;
A Million Women;
National Faith Advisory Board.

ICAL noemt zichzelf op de eigen website een private membership van wereldwijde christelijke apostolische leiders die zich richten op het bouwen van het Koninkrijk van God in de naties. Dat klinkt voor aanhangers positief en missionair, maar voor critici is juist die combinatie van religieuze autoriteit, netwerken en invloed op naties zorgwekkend.

En hoe zit het met Europa en Nederland?

De NAR is vooral zichtbaar in de Verenigde Staten, maar zij is niet uitsluitend Amerikaans. European Apostolic Leaders schrijft op de eigen website dat de oorsprong van de Europese apostolische leiders teruggaat tot november 2001, toen C. Peter Wagner aan de Noorse pastor Jan-Aage Torp vroeg om apostelen in Europa te identificeren en bijeen te brengen.

Nederlandse bronnen waarschuwen dat NAR-denken ook hier kan opduiken onder andere namen, zoals Nieuw Apostolische Beweging of Kingdom Now-denken. Stichting Promise benadrukt dat dit lastig te herkennen is, omdat de NAR geen afgebakende entiteit is en er geen gemeenten zijn die zichzelf eenvoudigweg als “NAR” presenteren.

Dat betekent dat je in Nederland voorzichtig moet zijn met namen noemen. Zonder harde, openbare bronnen is het riskant om kerken of leiders als “NAR” te bestempelen. Beter is het om te kijken naar kenmerken:

wordt er gesproken over hedendaagse apostelen met bijzonder gezag?
spelen profeten een grote rol in politieke of maatschappelijke duiding?
wordt het Seven Mountain Mandate gepromoot?
worden overheid, media, onderwijs of cultuur gezien als domeinen die “ingenomen” moeten worden?
wordt politieke strijd beschreven als geestelijke oorlog?
worden tegenstanders demonisch, satanisch of antichristelijk genoemd?
is er een sterke koppeling tussen gebedsnetwerken, politieke mobilisatie en nationalistische taal?

Als meerdere signalen tegelijk aanwezig zijn, is kritische aandacht terecht.

Politici: horen zij erbij of worden zij gebruikt?

Bij politici moet je extra zorgvuldig zijn. Donald Trump, Mike Johnson of andere conservatieve politici zijn niet automatisch NAR-leiders. Vaak zijn zij eerder bondgenoten, begunstigden of politieke kanalen voor religieuze netwerken.

Religion Dispatches stelt dat NAR-leiders een rol speelden in campagnes van Trump en Trump-gezinde politici, van schoolbesturen tot hogere gekozen functies. Het artikel noemt ook associaties rond onder meer Mike Johnson en Alabama Chief Justice Tom Parker.

Dat is iets anders dan zeggen: “deze politici zijn lid van NAR.” De betere formulering is: zij bewegen zich in een politiek-religieus ecosysteem waarin NAR-leiders invloed proberen uit te oefenen.

Waarom deze namen ertoe doen

Het gaat bij deze namen niet om sensatie of een soort zwarte lijst. Het gaat om inzicht in macht.

Als een beweging zegt dat apostelen en profeten namens God richting moeten geven aan de samenleving, dan is het belangrijk te weten wie die apostelen en profeten zijn. Zeker wanneer zij zich bemoeien met verkiezingen, rechters, onderwijs, media, abortuswetgeving, LGBTQ+-rechten, Israël-politiek en de vraag of de Verenigde Staten een christelijke natie moeten zijn.

In een democratie mag iedereen geloven, preken en politiek actief zijn. Maar het wordt problematisch wanneer religieuze autoriteit wordt gebruikt om democratische instituties te wantrouwen, tegenstanders te demoniseren of politieke macht als goddelijke opdracht te presenteren.

Conclusie: geen ledenlijst, wel een herkenbaar netwerk

De New Apostolic Reformation heeft geen officiële ledenlijst. Daardoor kun je niet simpelweg aanwijzen wie “lid” is.

Maar dat betekent niet dat er niets te zien is.

Er zijn leiders die zichzelf apostel of profeet noemen. Er zijn organisaties die zich expliciet apostolisch organiseren. Er zijn netwerken die zich richten op het beïnvloeden van landen, regeringen en maatschappelijke domeinen. Er zijn kerken en media die het Seven Mountain Mandate verspreiden. En er zijn politieke bewegingen die profiteren van deze religieuze mobilisatie.

Daarom is de beste vraag misschien niet: wie is officieel lid van de NAR?

De betere vraag is: wie verspreidt, financiert, organiseert of politiek gebruikt het gedachtegoed van de NAR?

Die vraag is veel relevanter. En ook veel moeilijker weg te wuiven.